Thursday, October 29, 2009

"நிறம் மாறாப் பச்சோந்தி."

துட்டகை முனு தந்த தூமை தோய்த்து,

பொது விகடம் பேசி சிரித்து,

சாதிய வம்பு திரித்து,

தமிழரபி வன்மம் புனைந்து,

வர்க்க முலாம் பூசிய,

பாசிச நாக்கு நீட்டி,

விதி மெலிந்த விட்டில் பூச்சிகளை,

விழுங்கித் தீர்க்கிறது,

நிறம் மாறாப் பச்சோந்தி.


16 comments:

கதிர் - ஈரோடு said...

செரிமானாம் ஆகாமல் போகட்டும்

ஜெரி ஈசானந்தா. said...

thank u kathir.

வானம்பாடிகள் said...

இப்பச்சோந்தியும் ஒரு நாள் கல்லடி பட்டுச் சாகும்.

ஜெரி ஈசானந்தா. said...

வானம் பாடிக்கு,நன்றிகள் பல.

ஜோதிஜி. தேவியர் இல்லம். said...

விதி மெலிந்த சரிதான். ஆனால் முடிவு தான் தெரியமாட்டேன் என்கிறது.நன்று.

நேசமித்ரன் said...

அருமை.:))

ஜெரி ஈசானந்தா. said...

ஜோதி ஜி ஐயாவுக்கு நன்றிகள்.

ஜெரி ஈசானந்தா. said...

நேசனுக்கு நன்றி.

தேவன் மாயம் said...

பல பச்சோந்திகளைச் சாடியுள்ளீர்கள்!

ஹேமா said...

ஜெரி நீங்களே சொல்லிட்டீங்க நிறம் மாறாப் பச்சோந்திகள்ன்னு.அப்புறம் என்ன.கவிதை சின்னதா அழகா வந்திருக்கு.

ஆ.ஞானசேகரன் said...

அருமை....

தண்டோரா ...... said...

/நிறம் மாறாப் பச்சோந்தி//

இந்த வார்த்தை பிரயோகம் அருமை..தலைமையாசிரியரே

க.பாலாசி said...
This comment has been removed by the author.
க.பாலாசி said...

//பாசிச நாக்கு நீட்டி,

விதி மெலிந்த விட்டில் பூச்சிகளை,//

நல்ல வரிகள். பச்சொந்திகள் இப்படித்தான் தலைவரே...விடுங்க....

கவிதை அருமை....

சி. கருணாகரசு said...

துட்டகை முனு தந்த தூமை தோய்த்து//
இது மட்டும் புரியலைங்க... மற்றவை மிக அருமையான கவிதையாய் இருக்கு.

பிரியமுடன்...வசந்த் said...

குட்..